Wat zou er kunnen gebeuren voor Frans en Lex? De weken verstrijken sinds Frans en Lex elkaar weer terug zagen. Zo vaak als mogelijk bezoekt Frans zijn maatje. Ondanks dat Frans zelf geen vervoer heeft is het voor hem geen probleem om bij Lex te kunnen komen. Het verzorgingshuis waar Frans woont weet inmiddels goed dat Frans wenst om naar zijn hond te kunnen gaan.

Elke week krijgt Frans twee lijsten om in te vullen: één voor het eten en de ander voor activiteiten. Invullen is een groot woord vindt Frans, want een hokje inkleuren kan iedereen. Vooral omdat er op het laatste formulier steeds hetzelfde hokje in wordt gevuld: Dog & Senior Foundation. Daar is waar Lex is, dat is inmiddels zijn familie geworden waar ook Frans deel van uitmaakt.

 

wat zou er kunnen gebeuren

Lex is gelukkig, voor zover je dat voor een hond kunt invullen natuurlijk. Hij woont in een gezellige woonkamer, samen met andere oudere honden. Een hecht clubje. Hij heeft zijn eigen warme mand en mag ook hier gewoon lekker op de bank liggen. Aan de woonkamer heeft hij een eigen tuin. Als het zomer is staat de buitendeur open en kan Lex genieten van de zon op zijn oude lichaam.

Hij merkt dat het allemaal wat minder wordt, maar dat geeft niet, Lex heeft het goed. Elke dag lekker eten, zelfs vlees wat hij ook van Frans kreeg. En er is nog iets, iets wat Lex nog nooit had gezien. Iets wat Frans nog nooit had gezien. Zelfs al is Frans niet bij Lex, via een app op Frans tablet kan hij altijd in de huiskamer van Lex meekijken.

“Meneer, uw vervoer is er” zegt de vriendelijke verpleegkundige tegen Frans. Frans staat al een minuut of vijf gereed voor vertrek en voordat ze er erg in hebben is Frans al in de bus geklommen. In zijn jaszak pronkt een boterham met smeerleverworst in een plastic zakje. “Nog even Lex, dan kunnen we samen weer even een stukje wandelen” denk Frans als het busje parkeert bij Dog & Senior Foundation.

“Dag Frans, Lex zit al op je te wachten. Ik kom zo een bak koffie bij je brengen, kunnen we gezellig even bijkletsen” zegt de dame bij de ingang. Terwijl Frans naar binnen loopt hoort hij de koffie al pruttelen. Even later zit hij heerlijk in de tuin met Lex aan zijn voeten, de boterham met smeerleverworst wordt goed gegeten. De geur van de koffie en het zonnetje doen Frans goed. Lex is rustig en tevreden.

“Gaat alles goed met je Frans?” vraagt de dame. Frans knikt, dit zijn de momenten die hem gelukkig maken. Frans vraagt zich al een tijdje af wat de mensen bij Dog & Senior beweegt om zo te werken. Het voelt niet als een bedrijf, het voelt als een grote familie. “Frans, als je met Lex bent en je wilt hem zo goed mogelijk verzorgen, van waaruit doe je dat dan? Als je in gesprek bent met andere mensen zoals mij, van waaruit praat je dan?”

Frans wordt een beetje stil. “Vanuit mijn hart…” En dat is precies wat het is. “Ja Frans, volg je hart, dat is wat wij ook allemaal doen. Ook de mensen die ons financieel ondersteunen. Kies met je hart. Je verstand is om keuzes te begrijpen, niet om ze te maken. Wat zou er kunnen gebeuren, als we allemaal zouden besluiten vandaag ons hart te volgen?”