Reden van de oprichting

Reden van de oprichting

oprichting

Ontmoet Jojo

Reden van de oprichting van de stichting is ontstaan door Jojo. In de zomerdrukte van 2013 konden wij op 7 augustus deze lieve oude vriend bij ons opvangen. Jojo was op dat moment ruim 10 lentes jong, zeker in zijn hoofd alhoewel zijn lichaam al een versnelling lager liep. De eigenaar van Jojo was niet meer in staat zelfstandig te blijven wonen en had inmiddels een plaats binnen de zorg gekregen. Weliswaar een prachtige plaats, in een grote boerderij met tuin, paarden, kippen en natuur maar zijn trouwe hond Jojo mocht niet mee. De zoon van de eigenaar heeft een definitieve plek voor Jojo gezocht en kwam bij Dierenpension Faunatuurlijk uit.

Beroemd en geliefd

Jojo was overal. In de boerderij, buiten onder de grote Lindebomen, in de boomgaard, samen met onze hond op stap het bos in. Bovendien lag hij altijd goed in de groep met pensionhonden. Inmiddels had hij zo zijn eigen vriendinnen waaronder Kayla, een Mechelse Herder. Samen waren ze onafscheidelijk. Jojo mocht zelfs een weekendje uit logeren naar Kayla, gewoon omdat het kon. Omdat hij dat zo gezellig vond, omdat hij het verdiende.

Bezoek

Jojo’s oude eigenaar probeerde regelmatig op bezoek te komen. Samen met zijn zoon die altijd voor hem klaar stond en hem naar ons toe bracht. Dit was niet altijd even makkelijk door de gezondheid, de tijd, ruimte en beschikbaarheid. De bezoeken aan Jojo waren speciaal. Jojo straalde kracht uit. Op de momenten dat zijn oude eigenaar hem niet herkende hield hij passend afstand. Op de goede momenten van herkenning stond hij dicht tegen zijn oude eigenaar aan. Daar was energie, daar was een band, daar was genegenheid voor elkaar.

Afscheid

Jojo kreeg eind maart 2015 last van zijn maag- en darmstelsel. Vers vlees ging beter dan brokken, dan was zijn ontlasting weer wat dikker. Maar al snel bleek dat dit met de nodige hulpmiddelen niet verbeterde. Jojo was nog vrolijk, at heel graag zijn eten op, wilde met zijn vrienden op stap blijven gaan en zijn vriendinnetjes zien. Hij lag altijd bij ons, de drukte soms wat vermijdend maar gaf nooit op. Jojo werd langzaamaan steeds minder en minder, viel af en kwam niet meer aan. We wisten niet wat er aan de hand was, waarom het ineens zo slecht met hem ging.

Tot we het antwoord kregen dat zijn eigenaar op 17 maart 2015 was overleden. Sinds die tijd is Jojo niet meer zichzelf geweest. We hebben hem nog een mooie zomer kunnen geven tot hij samen met de zoon van de eigenaar en ons gezin op 7 augustus 2015 in de woonkamer van de boerderij in is geslapen. Precies op de kop af twee jaar nadat hij zijn entree had gemaakt. Jojo is gecremeerd, zoals zijn eigenaar dit had gewild.

Deze mooie grote vriend Jojo is altijd heel speciaal geweest. Jojo is de reden van de oprichting van de stichting. Het boegbeeld van Hond en Senior.

jojo